Debbie Macomber , Pensjonat wśród róż

 

data wydania: 25-03-2013
wymiary: 125x195 mm
oprawa: Miękka
liczba stron: 392
wydawnictwo: WYDAWNICTWO  LITERACKIE
gatunek: Obyczajowe  
ISBN: 978-83-08-05076-7 

Gdy Jo Marie Rose po śmierci męża – żołnierza w Afganistanie postanawia opuścić Seattle i poprowadzić dom gościnny na prowincji, ostatnią myślą, jaka może jej przyjść do głowy, jest ta, że znajdzie swoje miejsce na ziemi, a ludzie, którzy są nieszczęśliwi, nauczą ją być szczęśliwą. I że na miłość nigdy nie jest za późno. Bo życie zawsze daje drugą szansę.

Okładka książki i informacje pochodzą z portalu L C.

Powieść Debbie Macomber przeczytałam jednym tchem .

Autorka opowiada o losach wdowy po żołnierzu z Afganistanu. Kobieta nie potrafi pogodzić się ze śmiercią męża . Przecież byli małżeństwem niespełna rok. Postanawia dokonać zmiany w swoim życiu . Kupuje pensjonat . Nazywa go Pensjonatem wśród róż .Od nazwiska Rose.           O pomoc w drobnych naprawach prosi miejscowego „ złotą rączkę”. 
Mężczyzna jest opryskliwym , mało uprzejmym człowiekiem , ale nie odmawia pomocy nowej mieszkańce.           

Czy Jo Marie Rose odnajdzie spokój i szczęście w nowym miejscu zamieszkania ?  

Nowa właścicielka  zaraz po przejęciu pensjonatu ma dwóch gości.Abby Kincaid przyjeżdża na ślub brata, ale robi to ze strasznymi oporami. 
Nie może zapomnieć o tragedii sprzed lat  i  boi się reakcji mieszkańców.                                                                                                                  
Joshua Weaver zjawia się   w miasteczku po tym jak sąsiadka informuje, że jego ojczym umiera . Tych dwoje tu kiedyś mieszkało i po latach wróciło po trochę wbrew własnej woli. 
Mają jednak szansę uporać się z przeszłością   i nauczyć żyć na nowo.                      

Czy skorzystają z tego daru losu i uporają się z przeszłością ?

Fabuła powieści może mało zaskakująca . 
Bo wszystko to już było  w innych powieściach obyczajowych , ale miłośniczki Macomber znajdą tu to , co lubią .            

Mnie też to , że zakończenie powieści było przewidywalne  wcale nie przeszkodziło                     w  zrelaksowaniu się czytając. 

„Pensjonat wśród róż” to piękna, ciepła historia o miłości,  przyjaźni i wybaczaniu.

Takich historii wciąż jest za mało .

Spotkanie z  nową powieścią Debiie  Macomber uważam za udane .

Polecam.

 

Moja ocena 5/6

Za książkę dziękuję Wydawnictwu Literackiemu . 

 

Premiera „ KRONOSA „ Witolda Gombrowicza

WYDAWNICTWO  LITERACKIE

Wydanie: I

Data premiery: maj 2013

Format: 145x205mm

Oprawa: broszurowa

Liczba stron: 460

ISBN: 978-83-08-05078-1

Legenda staje się prawdą

Największe wydarzenie literackie XXI wieku

Legendy i plotki o tym tekście krążyły od wielu lat, ale dostęp do manuskryptu miało niewielu. Teraz Kronos, prywatny dziennik Witolda Gombrowicza, w końcu trafia do szerszej publiczności!

Zapiski, sporządzane przez Gombrowicza w ciągu kilkudziesięciu lat, mają charakter bardzo prywatny, nierzadko intymny. Pisarz próbuje w nich zrekonstruować czas miniony i przyjrzeć się własnemu życiu jako chronologicznej serii zdarzeń. Powstało w ten sposób szczególne kalendarium, ukazujące całe życie artysty w  jego złożoności.

Czy Kronos jest  ostatnim przesłaniem? Ostatnią prowokacją genialnego pisarza? A może dowodem na zwycięstwo z Formą?

Lektura Kronosu z pewnością wpłynie na interpretację tak znanych utworów Witolda Gombrowicza jak Trans-Atlantyk, Pornografia, czy w końcu Dziennik, którego Kronos jest swoistym uzupełnieniem, a pod wieloma względami także całkowitym przeciwieństwem.

To dzieło wstrząsające, które wywoła niejedną burzę i zażartą dyskusję.
Prace nad Kronosem trwały kilka lat - od manuskryptu, przez liczne wersje próbne zapisu tekstu po obudowanie go komentarzami przyjaznymi dla czytelnika. Od początku wiedzieliśmy, z jakim wyzwaniem edytorskim przyjdzie nam się zmierzyć. Stworzyliśmy duży zespół pod kierunkiem  wybitnego znawcy twórczości Gombrowicza prof. Jerzego Jarzębskiego, w stałej konsultacji z Panią Ritą Gombrowicz, która przez ten czas wielokrotnie gościła w Krakowie i pomagała w odcyfrowywaniu rękopisu. Przypisy do części argentyńskiej opracowała Klementyna Suchanow. Podczas wszystkich prac edytorskich nieocenioną pomocą byli dla nas konsultanci, m.in.  Zdzisław Łapiński, Wojciech Karpiński, Henryk Markiewicz.
Dodatkową trudnością było utrzymanie prac nad taką szczególną książką w dyskrecji, spadkobierczyni, a wydawca doskonale to rozumiał – pragnęła uniknąć przyjęcia i lektury tekstu Gombrowicza na poziomie skandalu. Mamy nadzieję, że tak przygotowana edycja Kronosu pozwoli zobaczyć go w całej jego wyjątkowości, złożoności, a zarazem da satysfakcję z lektury.

 Informacje pochodzą ze strony Wydawnictwa Literackiego . 


Zamierzacie przeczytać tę książkę  ?

Dom na plaży , Sarah Jio

Dom na plaży

Autor:  Sarah Jio

tytuł oryginału: The Bungalow

wydawnictwo: Znak literanova

data wydania: 25 czerwca 2012

ISBN: 978-83-240-2267-0

liczba stron: 296

Nigdy nie ignoruj tego, co dyktuje ci serce.
Nawet jeśli podążanie za jego głosem będzie bardzo trudne.
W życiu Anne wszystko było zaplanowane. Wystawne przyjęcia, ślub z mężczyzną, którego zna od wielu lat, kariera idealnej pani domu.
Wszystkie te plany niszczy jedna decyzja, podjęta pod wpływem impulsu.
Anne chce poznać smak prawdziwego życia, z dala od rodzinnego domu.
Dlatego zgłasza się do oddziału pielęgniarek stacjonujących na Bora-Bora.
Tam, wśród pięknie kwitnących krzewów hibiskusa i bezkresu turkusowego oceanu narodzi się przyjaźń między nią a tajemniczym żołnierzem Westrym.
Czy przyjaźń jest dobrym początkiem miłości?
Czy związek ma szanse przetrwać, gdy piękna wyspa przestanie być rajem?

Zdjęcie okładki książki i informacje pochodzą z portalu Lubimy czytać.

 List, który Anne otrzymała od nieznajomej kobiety z  Bora Bora  spowodował , że obudziły się wspomnienia .  Pod wpływem emocji opowiedziała  wnuczce swoją wzruszającą historię.
21 – letnia Anne, dziewczyna z dobrego domu zupełnie niespodziewanie  podejmuje decyzję o przesunięciu daty ślubu i wyjeżdża na Bora Bora jako pielęgniarka.

Na Pacyfiku trwa wojna, ale na wyspie panuje pozorny spokój.  żołnierze i pielęgniarki łatwo się z sobą zaprzyjaźniają .  Łatwiej przetrwać trudny czas , gdy ma się obok siebie bliską osobę .

Anne trzyma się  jednak na uboczu.  

Z biegiem czasu, wbrew samej sobie, sympatią obdarza Westrego. Przyjaźń szybko przeradza się w głębsze uczucie. Młodzi spotykają się w starym, niezamieszkanym domku niedaleko plaży. 

Pod schodami zostawiają dla siebie  romantyczne liściki. Czy ta miłość przetrwa wojnę ?

Pięknie opowiedziana historia miłości  .

Jednak po „ Marcowych fiołkach „ czułam lekki niedosyt.  Kilka wątków : miłosny , wojenny i kryminalny powoduje , ze powieść czyta się z zaciekawieniem . Dla tych , którzy nie lubią tzw. romansideł  z pewnością ma to znaczenie .

Polecam na ciepły ,majowy wieczór . 

Moja ocena -5/6

Dawno mnie tu nie było ...

Dawno mnie tu nie było .

Pewne życiowe zawirowania i permanentny brak czasu spowodowały , że blogowanie zeszło na drugi plan.

Na czytanie książek znalazłam jakoś czas ,ale na pisanie i bywanie w blogosferze –nie .

W życiu nie wszystko idzie tak jak sobie zaplanowaliśmy . Niestety …

Trudny to będzie powrót ,ale mam  kilka zobowiązań , które wypełnić muszę .  

Na półce uzbierało się książek , które czekają na recenzje .

Mam nadzieję , że powrót do pisania bloga ma sens .

Pozdrawiam.

Sarah Jio , Jeżynowa zima

tłumaczenie: Dorota Malina

tytuł oryginału: The Blackberry Winter

seria/cykl wydawniczy: Zaczytaj się

wydawnictwo: Znak literanova

data wydania: listopad 2012

ISBN: 978-83-240-2307-3

liczba stron: 320

Kiedy niespodziewany nawrót zimy paraliżuje miasto, Claire ma wrażenie, że pogoda doskonale odzwierciedla chłód panujący w jej sercu. Przeżyła tragiczny wypadek, po którym nie może się podnieść. Dopiero dziennikarskie śledztwo w sprawie zaginionego przed laty chłopca pozwala jej zapomnieć o nieszczęściu. W miarę jak kolejne tropy odkrywają przed nią historię uprowadzonego chłopczyka i poszukującej go pełnej nadziei matki, Claire powoli uczy się żyć na nowo. A to jeszcze nie wszystko: ślady zaginionego Daniela zaczynają w zagadkowy sposób splatać się z losami jej własnej rodziny...

Jeżynowa zima to wyjątkowa historia o miłości, rozpaczy i nadziei. Tej opowieści nie da się łatwo zapomnieć.

Zdjęcie okładki książki oraz informacja o książce pochodzą z portalu Lubimy czytać.

Kupiłam ostatnio ciekawy pakiet książek. 
W cenie promocyjnej, a jakże . I za to między innymi lubię Znak.;-)
W pierwszej kolejności sięgnęłam po " Jeżynową zimę."
Sięgnęłam nierozważnie  , bo  ... przepadłam. A tu sobota , czas porządków , zakupów , itd.
Mogę z całą odpowiedzialnością powiedzieć , że to kolejna dobra powieść tej pisarki.
Powieść o trudnej miłości , o życiowej farsie. Bo jak inaczej nazwać to ,że los z nas kpi i rodzimy się w różnych światach .
 Albo ze srebrną łyżeczką w ustach albo w dziurawych butach idziemy przez świat .
I gdzie tu sprawiedliwość. Ludzie czasem nie powinni się z sobą nigdy spotkać . Mniej łez , mniej tragedii.
Tak było z bohaterami książki.
Powieść Sarah Mio  opowiada historię dwóch kobiet - Very Ray i Claire. Poznajemy zdarzenia, które miały miejsce w roku 1933 i osiemdziesiąt lat później. Co je łączy ?
 Śnieg w maju  i ból w sercu ...
Vera straciła  trzyletniego synka Daniela.  Gdy zawodzi policja zrozpaczona kobieta postanawia szukać go na własną rękę.  W ostateczności jest zmuszona poprosić o pomoc ojca chłopczyka. Miłość swego życia.  
Claire  jest młodą dziennikarką . Od przełożonego  dostaje polecenie napisania artykułu o niespodziewanym ataku mrozu , zwanego " jeżynową zima " .  Ona też  przeżyła tragedię . 
Jak zakończy się historia tych kobiet? Co wspólnego maja z sobą obie kobiety ?
Przeczytajcie koniecznie. Z pewnością nie zabraknie wam wzruszeń. 

Moja ocena 6/6

Wyniki konkursu

W dużym skrócie  podaję wyniki konkursu .


Książka " Wiśniowy dworek"  Katarzyny Michalak  wędruje do ...

                         Aleksandry

Gratuluję  i dziękuję  wszystkim  za udział w konkursie .


Aleksandro , proszę o adres domowy .

Pozdrawiam. 

Roma Ligocka , Dobre dziecko

 

Roma Ligocka- malarka i pisarka. 

Jej książki: Dziewczynka w czerwonym płaszczyku, Kobieta w podróży oraz Tylko ja sama są bestsellerami, nie tylko w Polsce ale i w Europie. Wielokrotnie nagradzana, przez wiele lat pracowała jako kostiumolog i scenograf w licznych europejskich teatrach, operach, także w filmie i telewizji. Roma Ligocka wydała również trzy tomy felietonów: Znajoma z lustra, Czułość i obojętność, Wszystko z miłości. Jej ostatnia książka Róża obrazy i słowa jest pięknym albumowym przewodnikiem po malarstwie Autorki.

Roma Ligocka, pochodzi z żydowskiej rodziny Abrahamenów mieszkającej od wielu pokoleń w Krakowie. Wraz z najbliższymi przeżyła likwidację getta krakowskiego-schowana w kryjówce pod sklepem z farbami. Pod przybranym nazwiskiem Ligocka, Roma wraz z matką została ukryta przez polską rodzinę.

Po wojnie studiowała malarstwo i scenografię na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pierwszą wystawę malarską artystki zorganizował Piotr Skrzynecki pod koniec lat 50-tych w "Piwnicy pod baranami". Jej malarstwo prezentowane było w Polsce, Niemczech, Ameryce, Anglii, Szwajcarii, Austrii. Wiele jej prac znajduje się w zbiorach prywatnych w Polsce, Francji, Anglii, Izraelu, Danii, Niemczech, Włoszech i USA.

W połowie lat 60-tych Ligocka debiutowała jako dramaturg na deskach Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie, sztuką o śmierci Hemingwaya "Dwa razy południe", po sukcesie sztuki wyjechała na festiwal do Niemiec, gdzie osiadła i mieszka do dzisiaj. Pracowała tam jako projektant kostiumów i scenografii dla show-biznesu: filmu, teatru, telewizji, reklamy, a jej prace można spotkać w wielu kolekcjach na całym świecie.

Do Krakowa przyjechała ponownie na początku lat 90-tych na Festiwal Kultury Żydowskiej i na krakowską premierę "Listy Schindlera". W jednej z postaci filmu - dziewczynce w czerwonym płaszczyku odnalazła siebie.

To, oraz rozmowa z reżyserem, S. Spielbergiem było impulsem do napisania autobiograficznej książki "Dziewczynka w czerwonym płaszczyku" która przyniosła Romie Ligockiej prawdziwą sławę, przetłumaczona na 22 języki (ostatnio nawet na chiński), stała się międzynarodowym bestsellerem, a prawa do ekranizacji książki zostały sprzedane hollywoodzkiemu producentowi.

źródło opisu: http://ligocka.wydawnictwoliterackie.pl/oautorce.php

Autor : Roma Ligocka

Tytuł : Dobre dziecko

Wydawnictwo : Wydawnictwo Literackie 

Intymne wyznanie nastoletniej „dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Autorka odkrywa w niej nowy, do tej pory skrywany, fragment historii swojego życia. To opowieść o niezwykle emocjonalnej więzi córki z matką, o dojrzewaniu nastolatki, miłości, samotności i cierpieniu.

Punktem wyjścia jest odkrycie przez córkę romansu matki z żonatym mężczyzną. Roma, dojrzewająca nastolatka, czuje się przez matkę zdradzona. Przeraża ją cielesność i zmysłowość miłości, szpieguje więc matkę, aby uniemożliwić ten związek, ale też by poznać nieznane oblicze najbliższej jej osoby. Niezgoda na rzeczywistość jest w Romie tak wielka, że prowadzi ją do anoreksji. Autorka śmiało i szczerze po raz pierwszy opowiada o tym doświadczeniu i walce z pragnieniem śmierci.
Dziewczyna musi także stanąć do walki o życie swojej matki, która nie wytrzymując presji otoczenia i dramatyzmu sytuacji, podejmuje próby samobójcze. Jest to dla wrażliwej nastolatki przyspieszona lekcja dorosłego życia.
W powieść wkomponowane są fragmenty Pamiętnika Anny Abrahamerowej – babci Romy. Jest to piękny opis przedwojennego żydowskiego świata Krakowa: bale, stroje, luksus… Lektura pamiętnika jest dla Romy ucieczką od rzeczywistości, przeniesieniem się do ulubionego świata wyobraźni, ale też do historii własnej rodziny.

Informacje pochodzą ze strony int. Wydawnictwa  Literackiego  .

Kiedyś , dawno temu przeczytałam  „ Dziewczynkę w  czerwonym płaszczyku „ .

Powieść ta wywarła na mnie niemałe wrażenie .  Kiedy więc pojawiła się kolejna powieść Pani Romy  zapragnęłam ją przeczytać .  

Wydawnictwo Literackie  było uprzejme przesłać mi ją do zrecenzowania  .
Roma Ligocka odkrywa przed czytelnikami w "Dobrym dziecku" fakty ze swojego życia , często bolesne i  trudne,  nierzadko wywołujące  uczucie zawstydzenia .  Jako młoda dziewczyna  przeżyła Holocaust , strach przed gestapo , śmierć ojca ,  załamanie psychiczne matki  i jej romans z żonatym mężczyzną . 

Czy można taką tragedię wymazać z pamięci ?  
Dziś pisarka wspomina o swoich relacjach z matką  .
Nie do końca szczęśliwych , choć przecież się kochały  .   Wiele się  złego wydarzyło w ich życiu   . : depresja, anoreksja dziewczyny , próby samobójcze matki Romy .    Jak ogromny bagaż życiowych doświadczeń można jeszcze unieść ?  Dorosły człowiek , już ukształtowany niejeden raz załamie się pod takim ciężarem przeżyć a cóż dopiero  dorastająca dziewczynka , która szuka samej siebie . 

 O czym jeszcze przeczytamy  ? O wielkim  pragnieniu ciepła rodzinnego ,   miłości .A także dużej do niej niezdolności . 

O czym z kolei mówiła sama  swego czasu  sama pisarka podczas wywiadu w Dobranocce w Trójce " Pisarka dodała, że już podczas pierwszych spotkań z czytelnikami otrzymała wiele pozytywnych sygnałów, usłyszała słowa świadczące o tym, że książka "Dobre dziecko" pomaga, uwalnia. 
- A jednocześnie nie potrafię pomóc sobie samej. Umiem bardziej dawać, niż brać. Wciąż wydaje mi się, że nie zasłużyłam na ludzkie ciepło.

"Zamrożenie emocjonalne" dobrze opisuje ten stan, kiedy zostajemy w jakimś okresie życia i nigdy z nie niego nie wychodzimy. Nie potrafimy siebie do końca polubić, sobie i innym zaufać. To biedne dziecko, które nigdy nie było akceptowane i chwalone, w człowieku zostaje - mówi pisarka o swoich doświadczeniach.”

Cytat pochodzi ze strony http://www.polskieradio.pl/9/304/Artykul/736344,Roma-Ligocka-jestesmy-armia-ludzi-ktorzy-przezyli-dramat-

Powieść jest bolesną  spowiedzią  człowieka , który nie przeżył szczęśliwego dzieciństwa

 i  w którym wciąż tkwi trauma doświadczeń Holocaustu .
Ogromnie wzrusza . Sprawia że nie można przejść obok niej obojętnie .

Teraz sięgam po kolejną powieść Romy Ligockiej „ Tylko ja sama „. 

Polecam .
Moja ocena 6/6

Powieść otrzymałam do recenzji od Wydawnictwa Literackiego  .
Dziękuję .